(به نقل از سایت مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت فنی و بهداشت کار)

درآبان ماه سال ۱۳۲۳دروزارت پیشه و هنر، اداره مستقلی به نام اداره کل کارتشکیل شد. این اداره کل ابتدا برای رسیدگی به اختلافات تصویبنامه ای تنظیم کردکه درفروردین ماه سال ۱۳۲۴به تصویب هیات وزیران رسید. اولین طرح قانون کاردر تاریخ ۲۸ اردیبهشت ماه ۱۳۲۵ و در زمان تعطیلی مجلس به تصویب هیات وزیران رسید.

ازآنجا که با تصویب قانون کار، سازمان کوچک اداره کل کار، قادر به حل و فصل امور کارگری نبود و از طرف دیگر یکی از گردانندگان حزب توده نیز در راس وزارت پیشه و هنر قرارگرفته بود و حکومت وقت به سبب مخالفتهای سیاسی حزب مزبور، مایل نبود امورکارگری کشور را سلطه و اختیار وی قراردهد. لذا با تصویب هیات دولت در ۱۳/۵/۱۳۲۵وزارتخانه جدیدی به نام “”وزارت کار وتبلیغات ” از ادغام “اداره کل کار”، “اداره کل انتشارات و تبلیغات” و “اداره عمران و اصلاحات وزارت کشور” تشکیل و مامور اجرای قانون کارگردید. درسال ۱۳۲۵ مظفرفیروز به عنوان اولین وزیر وزارت کار و تبلیغات معرفی شد.

تاریخچه وزارت کار و امور اجتماعی را می توان به دو دوره قبل و بعد از انقلاب اسلامی ۱۳۲۵ تا ۱۳۵۷ و ۱۳۵۷ تا ۱۳۸۲ تقسیم کرد.

درسال ۱۳۲۵ بعد از تصویب وزارت کار و تبلیغات توسط هیات دولت، سرانجام درسال ۱۳۲۸ اجازه قانونی تاسیس وزارت کار از طرف مجلس به دولت داده شد و وزارت کار موجودیت قانونی پیدا کرد.

هدف و وظایف وزارت کار و تبلیغات در بدو امر با توجه به شرایط اجتماعی و سیاسی آن زمان به شرح ذیل بود:

ایجاد مرجع بی طرف صلاحیتدار برای حل اختلافات کارگرو کارفرما و تمرکز امور مربوط به کار و مراقبت در تهیه اجرای مقررات قانون کار و قانون کار و قانون بیمه کارگران و حمایت و تامین بهداشت و رفاه کارگران و برقراری روابط با تشکیلات بین المللی کار.

پرینت مطالب